یاد یاران
شهر ازعاطفه خالی است خدارحم کند...






رهپو  24

فاتحه الکتاب
گذشته ها
آخرین واگویه ها
...
مشق عشق
دیروز
مادربزرگ مهربانم
چشمان سیاه
مهد
ساغر
حس عجیب!
۱۳۸۸/٤/٢٠
چرا؟؟


امام موسی صدر(٢)

رهپو24:نگارنده درد



کوله عشق
تیر ٩٢
بهمن ٩٠
تیر ٩٠
خرداد ٩٠
اسفند ۸٩
امرداد ۸٩
تیر ۸۸
خرداد ۸۸
اردیبهشت ۸۸
فروردین ۸۸
بهمن ۸٧
آذر ۸٧
آبان ۸٧
مهر ۸٧
شهریور ۸٧
امرداد ۸٧
خرداد ۸٧
اردیبهشت ۸٧
فروردین ۸٧
اسفند ۸٦
بهمن ۸٦
دی ۸٦
آذر ۸٦
آبان ۸٦
مهر ۸٦
شهریور ۸٦
امرداد ۸٦
تیر ۸٦
خرداد ۸٦
اردیبهشت ۸٦
فروردین ۸٦
اسفند ۸٥
بهمن ۸٥
دی ۸٥
آذر ۸٥
مهر ۸٥
شهریور ۸٥
امرداد ۸٥
تیر ۸٥
خرداد ۸٥
اردیبهشت ۸٥
فروردین ۸٥
اسفند ۸٤
بهمن ۸٤
دی ۸٤
آذر ۸٤
آبان ۸٤
مهر ۸٤
شهریور ۸٤
امرداد ۸٤
تیر ۸٤
خرداد ۸٤
اردیبهشت ۸٤
فروردین ۸٤
اسفند ۸۳
بهمن ۸۳
دی ۸۳
آذر ۸۳


همسفران
میکده
دیده بان
دریچه ای به سوی ملکوت
دختران آسمانی
سبوی عشق
مرکز فرهنگی شهید آوینی
یک شاخه محبت
حاج حمید
سایت مناجات
ساقی میکده
در خاکستر افکار من
مسافرسبز
سالک ساقی
آب آيينه
راويان قصه های ازيادرفته
شخصی نويس
لاهوتيان
نگاهی نو
پلاک يعنی هويت
هم درد
بی نشان
پروانه های عاشق
غنچه های بهشتی
طلب دیدار
گنبدافلاک
خاطره
بچه شهید
فاطر
خاکریز
خاکریز سبز
سمانه
  rss 2.0  



لوگوی دوستان

   

 

يادبادآن آرزوهای نجيب

                          يادبادآن فصل،آن فصل غريب

اينک اما فصل تنها ماندن است

                          فصل تصنيف دريغا خواندن است

اينک اما غربتم عريان شده است

                          حاصل آغازها پايان شده است

اينک اين ماييم عريان و عليل

                          دستمان کوتاه و خرما برنخيل

 

                   دستمان کوتاه و خرما برنخيل

...


 

دوست دارم نگات کنم يه بارتودنياآقاجون

چی ميشه جمالتو کنم تماشاآقاجون؟

مگه چيزی کم ميشه يه رو سياه نگات کنه؟

بايه قطره کم نميشه آب درياآقاجون

به خوبا سر ميزنی مگه بدا دل ندارن؟

يه سرم به ما بزن ای خوب خوبا آقاجون

ميدونم توعاشقی باتوزيلدکم ميارم

تومددکن تابشه عاشقيم امضاآقاجون

ميدونم ديواربين من و تو دل منه

آبادم کن و خراب کن دل مارو آقاجون

يه جنونی بهم بده حسرت عاقلا باشه

ديوونم کن باچشات يوسف زهراآقاجون

دوست دارم مثل پروانه به گرد شمع تو

خودمو بسزونم بدون پرواآقاجون

 

يه جمعه ی ديگه هم مياد وما هنوز درحسرت ديدار مولامون ترانه های عاشقی می سراييم

اللهم عجل لوليک الفرج

 

...


 

                             به ياد سيم خاردار ها   

    به ياد منو رها ،و به ياد مين هایی که فراق رابه  وصال 

                                  تبديل می کرد

                و با رمز يا زهرا چهره ها نورانی می  شد

                               ((   يادتان ياد باد))

...


 

سلام دوستان خوبم :اميدوارم همواره سرخوش و اميدوار باشيد

امروزاگه قصه ميگم

چون که دلم پرازغمه

هوای کوچه ی دلم

بی عطروبوی مريمه

يه روزبودش توشهرما

بين همين مردم بی وفای ما

شهادت آرزو بودش

اماحالا که اين روزا

حرف ميزنيم ازجبهه ها

ميگن باباحال نداری!

چی کار به کارماداري؟

ميگن گذشته ها گذشت

هرکسی رفتش برنگشت

ميگن باباشهيدکيه؟

شيميايی ديگه چيه؟

بايدبه روز ما راه بريم

به شهداچی کارداريم؟

ميگن بابا مدها ديگه عوض شده!

به جای عکس شهدا توخونه ها

عکس همه خواننده ها برچسب شده

من نمی گم مدام بگيم ازشهدا

من نميگم زوم بکنيم روجانبازا

من نمی گم که مد بده

اما ميخوام که بدونيد

بی يادو بوی شهدا

آينده و فردای ما

بی عطرو بوی موندنه

بدون ياد شهدا

زندگی يعنی مرگ ما

بياين فراموش نکنيم

گلدسته های جبهه ها

...


 

سلام ودرود:

خدمت رسيدم تا شهادت حضرت امام محمد تقی(ع) راتسليت عرض نمايم

واطلاعاتی ازايشون دراختيارتون بذارم

نام:امام محمد(ع)                                     لقب:جواد

کنيه:ابوجعفر                                           نام پدر:امام علی(ع)

نام مادر: خيزران                                       تاريخ و محل تولد:۱۰رجب

                                                            سال ۱۹۵ هجری در مدينه

مدت امامت:۱۷سال                                  تاريخ شهادت:آخر ذيقعده

                                                            سال۲۲۰ هجری در بغداد

مرقد شريف:کاظمين عراق 

...


 

آی قصه قصه قصه،نون و پنيروپسته،قصه نگو غصه بگو دردوغم و داغو بگو:

يه روز تو سالای دور بابام توی جبهه ها می گشت به دنبال نور ،صدای ترکش و تير صدای خمپاره ها،براش يه لالايی بود يه خواب پر محتوا

يه روزتو يک روز سرد،يه روز که بود پرازدرد،صدای تيری نبود گلوله پيدا نبود،ناگهان ازراه دور بوی بدی رسيد بوی ماهی مرده،چندلحظه ای که گذشت هوا يهو ابری شد چشمای بابای من بارونی و تيره شد، بابا توی اون هوا يهو يه رزمنده ديد ماسکی روصورت نداشت ازدرد به خودش می پيچيد ،بابا طرفش دويد:چشمای اون رزمنده خسته و بی روح بود ،هن هن اون نفسهاش قلب بابامو سوزوند؛ماسکشودرآوردو روصورت اون گذاشت.چشمای اون رزمنده به بابا لبخند ميزد

حالاازاون روز ديگه خيلی سالا ميگذره :اون فرشته اومده می خوادباباروببره:شمعوجودبابام روبه خاموشی ميره سرفه های شبونش امونشو بريده، وقتی توی رختخواب روی سينه می افته ازشدت سرفه ها هی خون بالا مياره ،مامان سريع ميدوه داروبراش مياره.

رنگ وروی بابام هی روبه زردی ميره اما اون چشمای گرم نورش ازبين نمی ره،شباوروزا گذشت؛موهای اون ريخته بود ازاون موهای پرپشت چندتادونه مونده بود،تمام رگهای اون زيرپوستش پيدابود ازاون يل جبهه ها يه استخون برجابود

تااينکه؛

يکروز گرم يه روز که خورشيد می رفت بابا مارو صدازد بااون چشمای عاشق هی همه رو نگاه کرداما يهو باباجون بلندشدو سلام کرد؛

گفت:آقا جون بفرما خوش اومدين ياالله،همه تعجب کرديم آخه کسی که نبود پس بابای خوب ما به کی سلام کرده بود؟؟؟؟

توی همين احوال بابا يهو داد کشيد:

حسين،حسين،حسين جان!!عاشقتو بپذير

چشم بابا بسته شد دستش روسينه افتاد ،گونه يبابای من سرخ و سفيدشده بود ،لبهای بابا بازم به خنده واشده بود ،بابا رفت و ما مونديم باصدهزارتا غصه،بابا رفت که بمونيمبگيم ازعشق و جبهه

 

...


 

          پايان جنگ آغاز فراموشی نيست

         پايان فرودگلوله هاوخمپاره هاست

          اما پايان رويش شقايق هانيست

          که آغازرويشبالنده تراست

...


 

درميان غبار می رفتند

                     خسته از رو زگار می رفتند

                                                آن سفر کردگان خونين دل

                                                                       سرخوش از وصل يار می رفتند

 

رو به ميدان مين،بدون هراس

                            محکم و استوار می رفتند

                                                    رو به دشت پراز ستاره ی عشق

                                                                           رو به فصل بهار می رفتند 

...


 

کوچيدنت را ديدم و باور نکردم

                            ازتربتت گل چيدم و باور نکردم

روزی که ديدم مادرت بر خاک می کوفت

                            عکس تورا بوسيدم و باور نکردم

کوچ شقايق قصه ای از بی کسی شد

                            با رفتنت پوسيدم و باور نکردم 

...


 

آی مردم وای برفردايمان

دسته گلها گرروند ازيادمان

...


 

يادم مياد بچه بودم ،دور بابا می چرخيدم،اون می گرفت نازم می کرد، بوسه ای رو موهام می کرد ،می گفت:بيا قصه بگم،از جنگ و از جبهه بگم، منو رو پاهاش می نشوند بعدم سفر به شهر نور،تو قصه های بابا جون چه شادی و غمی بودش ،ريختن خون شهدا ،صدای اون خمپاره ها ،کشتن ديو و دشمنا.

اما هميشه بابا جون يه جايی سرفش می گرفت اشک تو چشاش جمع می شدو دردی تو سينش می پيچيد،بابای مهربون من بااون چشای نافذش،ابروهای کمونی و ريشهای نرم صورتش،رنگ از صورتش می پريد

بابا می گفت:عزيزکم،دختر خوب و کوچکم،يه روز توی يه شهر نور،يه شهر که بود پرازغرور،پرازملايک صبور،چشمها يهو بارونی شد سينه ی اون پرستو ها شکست و دنيا تيره شد.

پرستوهای مهربون،ملايک خوب و صبور،سرفه می کردن بابا جون،بعضی ازاون فرشته ها سرفه امونشون نداد،رفتن به اونور زمين،يه جاپرازعشقو یقين .

يه جاکه خيچ کس توی اون شيميايی نمی زدش،يه جا که هيچکس توی اون گلوله ای نميزدش.آره دخترکوچکم پرستوها پريدن و به آرزوشون رسيدن ،آرزوی رسيدن و عشق رو به جون خريدن

بابامی گفت :دخترکم،يه روز منم پر ميزنم،اما بدون کههميشهبهت

بابا سر ميزنم.

يادت باشه قصه يما يه قصه ی واقعيه ،برای توازدل من هميشه يادگاريه.   

...


 

عشق دشمن زاد باشد بهتراست

                                   هرچه بی بنياد باشد بهتراست

تيشه را بگذاراين کارتو نيست

                                  تيشه بافرهاد باشد بهتراست

ليلی شيرين من جدی مباش

                                 تو روانت شاد باشد بهتراست

بوسه ات خوب است،اما خوب من!

                                 درهمه ابعاد باشد بهتراست

درکنارهم ولی بافاصله

                                 دستمان آزاد باشد بهتراست

هرچه باشد ماازاول گفته ايم

                                 عشق دشمن زاد باشد بهتراست 

...


 

          ای زمين نفرين برتو!!

ای زمين نفرين برتو که وجود عزيزانمان را درخود نمی بينی وای برتو که شادی کودکانمان را به سخره می گيری و هر روز بر خود می لرزی وای برتو که شيرينی زندگی را به کاممان تلخ کردی و جوانانمان را پژمردی

امروز سردی و غم دربم ديده می شود ودختری تنها با خود زمزمه می کند:

به دنبالتان آمدم دست درخاک کردم

مشت اول:روسری مادر پس بخواب مادر که منزل نو تورا مبارک ديگر لالا ييت را نخواهم شنيد و مامنی برای گذاردن سر نخواهم داشت

مشت دوم:عکسی ازپدر پدرم چقدر شتابان! به کجا می روي؟ ديروز برايم ازکعبه می سرودی و زيارت و امروز چه مشتاقانه به سوی خدا ميروی

ديگر که را جستجوکنم؟ پدرومادر ستاره ای بودند درآسمان آنها که رفتند ستاره هم رفت ديگر نيست ستاره می خواست بگويد تا ماندن را طمع نکنيم ماندن به چه بهايي؟ شکستن و شکستن؟ نه نمی خواهم بمانم و ببينم  بايد رفت بايد دل را بريد ازاين سرای خاکی چرا که زمين برای انسانهای خوب تنگ است

    ای زمين نفرين برتو!!!!

...


 

به جون فرزندت جواد،ياثامن الائمه ،دلم توروخيلی می خواد ياثامن الائمه ،چی کار کنم؟ دوستت دارم خدای تو می دونه ،در بگشا ،عقده گشا،راهم بده تو خونه.

بی وفا نگارمن، می کند به کار من، خنده های زير لب عشوه های پنهاني،چی کارکنم؟ دوستت دارم خدای تو می دونه ،دربگشا ،عقده گشا، راهم بده تو خونه.

ما سيه گليمان را، جزبلا نمی شايد، بر دل بلا کشنه،هربلا که می دانی ،هربلا که می دانی

چی کارکنم دوستت دارم خدای تو می دونه،دربگشا،عقده گشا،راهم بده تو خونه.

 

ياضامن آهو مدد

دلمو به پنجرت گره زدم دارم ميرم دوست دارم تا برمی گردم گره ها رو باز کنی

به وفای کفترات که دوست دارم تو دست تو کفتری باشم که تنها تو منو هوا کنی

آقا جون دوستت دارم

آقاجون دوستت دارم

               

...


!!!