کبوتر ،بقیع،مدینه، تا حالا شده به عمق این واژه ها فکر کنید؟؟همیشه گفتم و بازم میگم:خیلی دلم میخواست یه کبوتر بودم توی قبرستان بقیع،تا بالهامو به خاک میکشیدم و گردو غبار اونجارو سرمه ی چشمام میکردم اونجایی که خیلی خوب رسم مهمون نوازی رو به جا میارن و خیلی راحت زایرا رو از کنار قبرا میرونن اونجایی که آدم خیلی راحت میتونه طائر افلاکی بشه و .....اما چه سود از این حرف ها؟؟؟ وقتی که قشر ضخیمی از کدورت و تیرگی قلب و روحم رو تصرف کرده که دیگه قدرت پرواز رو ازم گرفته ...روحم توی قفس نفسم اسیر شده و دیگه حتی رویا شو هم نمیتونه ببینه چه برسه به رسیدن....ریسمان ،دستای بسته، پهلوی شکسته،مسمار ، یاس،سفیدی ،عطر،کبوتر،پرواز ،عروج ،رهایی ، رسیدن،هیچ فکر کردین به این واژه ها؟؟دیدین چه حزنی توش پیداست؟؟من که هروقت یکی از این کلمه ها جلوم به کار برده شده قلبم لرزیده،یه لرزه ی خاص و بی سابقه،یه لرزش که گاهی با لغزش اشک همراه بوده:

آخه

گل یاسو کی دیده غریبونه بسوزونن؟؟؟؟؟؟؟؟

با غبونو کی دیده تو گلخونه بسوزونن؟؟؟؟؟؟؟؟؟

هان؟؟کی دیده؟؟ تاریخ تو دیدی مطمئنم! چرا که سنگدل تر از تو پیدا نمیشه تویی که شدی یه گنجینه و مجموعه وآلبومی از غمها و شادیهامون....و تو هستی تا ما و جهان هستیم....آهای!!!تو که اینقدر پایداری و با تجربه میدونی دیدن داغ عزیزچقدر سخته؟؟اونم وقتی که جلوی چشم و توی کوچه باشه ....پس بذار بگمیا امام حسن (ع) قربون دلت برم و قربون صبوریت که دیدی و تحمل کردی و دم نزدی

پیش چشم من مادر مادر مادر                                  دست و پا نزن مادر مادر مادر

صورت و بازو مادر مادر مادر            گوشه ی ابرو مادر مادر مادر

شهادت امیر کشور یاس

                             خدای احساس

                                           حضرت زهرا (س)

                                                      رو خدمت همه ی محبان

                                                                        تسلیت عرض میکنم

                                                                                                التماس دعا

                                                                                                                یا حق