.....

درباران حضورت ...

تمام جمعه هايی که بی تو غروب ميشودرا

چتر سیاه بر سر می گیرم......

روزهاست تبعیدی سرزمین نبودنت شده ام...

به جرم عشق و عاشقی

آره سالهاست که ازم ميپرسن نميخوای سربه راه بشي؟؟

ومن هربار همين پاسخ رو دادم که:چرا فقط نميدونم ازکدوم راه مياد...

آقا کجايی ببينی که لباسهای خاکی رزمنده هارو لابلای سيم خاردارها توی ميدونای مين رها کرديم؟.....

کجايی تا ببينی که ما عهدمون رو شکستيم و دعای عهدرو فراموش کرديم و زمان ندبه و سمات رو گم کرديم؟.....

کجايی ببينی که شربت های صلواتی رو با نسيان روی زمين ميريزيم و به عطش ميخنديم؟.....

کجايی تا ببينی که روی عکس شهيدا پوستر تبليغاتی نصب کرديم و زن ها رو به نمايش گذاشتيم؟.....

کجايی تا ببينی اولين بادی که اومد کلاههای غيرت رو ازسرمردامون برداشت و تاولای شيميايی ها رو به فراموشی سپرد؟....

وای برما

راست گفتند که:

تامست علوفه ايم..... مردن بهتر

بی برگ و شکوفه ايم .....مردن بهتر

ازغيبت طولانيتان شد معلوم...

مامردم کوفه ايم.....مردن بهتر

اللهم عجل لوليک الفرج